Innerlijk vergaan
Rode ogen in een schemerlicht
Eenzaamheid zonder gezicht
Zoute wangen, niet meer gekust
Eenzaamheid zonder rust
Wachtend op een troostend woord
Eenzaamheid zonder gehoor
Opgesloten in mijn hart,
Waar iemands woord nog pijn verzacht
Iemand die er niet zal zijn
Nooit is geweest
Nimmer zal blijven
Iemand die me nog niet kent
Wiens kind nog zonder zorgen is
Iemand die nog niet eens leeft
Maar wel buiten kan kijken
Naar hardheid naar zielen
Zielen zonder hart
Naar wereldse vergankelijkheid
Naar alles zonder liefde.
Naar mijn koninkrijk.
—————————-
Traan
Water stromend, naar andere oorden
Geen grenzen, vallend
Gevoelens ontelbaar
Blijvende beekjes
Maar tranen hangen altijd
Samen met de waarheid.
————————————————-
I still dream of holding on
I wake up crying
You’re making rain, and you’re justing me
When you sleep, I can escape from you
You like my name
But you’re leading dangerous
————————————————
Ik sterf elke dag onderweg waar naartoe
En als ik daar ben, wat is er daar dan te doen?
Ik ben raar wat je noemt, niet meer wakker te maken
In m’n hoofd aan het dwalen, ik kan nachten niet slapen
Aanslagen en zwarte maandagen
Ben geen kleine jongen meer, ik kan het niet meer aan m’n pa vragen
Ik heb dromen die me najagen, achtervolgen,
als donder en bliksem uit wolken
Ik doe het leuk als een wolf, maar was vroeger een schaap
Maar de slang en de rat binnen in me wisten raad
Zet mezelf op m’n plaats, want ik wist het inderdaad
Hoe het mis kan gaan als je geld eruit gaat.
Tussen gek, geniaal, iedereen, allemaal
Je leest mijn boek en ik schrijf het verhaal
Met het bloed uit m’n pen naar het eind van de gang
Ik ben klaar, kom me halen, want ik wacht al zo lang
Ik wacht al zo lang
Op een antwoord dat niemand kan geven
Ik wacht al zo lang
Maar tevergeefs, ik ga dood van het leven
Ik ben moe van het wachten
Kan niet meer stil blijven zitten en mezelf gek maken in gedachten
Kom ik er ooit achter?
Ik word licht in m’n hoofd, lijk verdoofd door duistere krachten
Als klein kind nam ik alles voor lief
Ik had geen vragen om te stellen dus ik stelde ze niet
Ik geloofde in sprookjes en in de mensen
Ik was tevreden, had weinig te wensen
Maar nu die tijd zonder zorgen voorbij is
Vraag ik me af wat de reden voor mij is
Dat ik hier ben, sja wat doet het er toe
Wat maakt het nog uit dat ik doe wat ik doe
En nu de tijd als maar sneller voorbij tikt
Vraag ik me af wat er straks aan het eind is
Wat maakt het nog uit dat ik doe wat ik kan
Geef me een teken, want ik wacht al zo lang
Ik wacht al zo lang
Op een antwoord dat niemand kan geven
Ik wacht al zo lang
Maar tevergeefs, ik ga dood van het leven
Ik wacht al zo lang, maar waarop?
En waarom? Ik zie het wel als het er op aankomt
Maar als de dood aanklopt en je wereld in mekaar stort
Moet dingen nu doen voor het te laat wordt
En daardoor ben ik druk, alles moet vlug
Spacend op het leven op zoek naar het nut
Je zoekt je rust en beproeft je geluk
Je bouwt iets op maar opeens is het stuk
Misschien haal ik de 80 of het stopt bij 40
Maar alsjeblieft niet eerder want ik vind het hier nog heerlijk
Er zijn zoveel dingen die ik nog zou willen
Ik moet het laten weten voor ik weg val in stilte
De dood is iets dat bij het leven hoort
En voor nabestaanden gaat het leven door
Ik hoop gewoon niet dat ik vergeten word
En aan de goede kant beland van de hemelpoort
Ik wacht al zo lang
Op een antwoord dat niemand kan geven
Ik wacht al zo lang
Maar tevergeefs, ik ga dood van het leven
Ik wacht al zo lang
Op een antwoord dat niemand kan geven
Ik wacht al zo lang
Maar tevergeefs, ik ga dood van het leven
