Een blik naar Morgen

Tijd voor nieuws

Da Dame — Sat, 24 Oct 2009 13:04:48 +0000

Iemand zin in Da Dame back on blog????

xxxx

Verandering

Da Dame — Mon, 20 Apr 2009 13:35:42 +0000

Ik heb gekozen voor verandering. Een beetje voor eenzaamheid, een beetje voor gezelligheid.

Eindelijk, na 4 jaar heb ik S. losgelaten. En ik moet hard toegeven dat ik hem eigelijk niet mis. Ik mis de gewoonte om bij hem te zijn. Het idee dat alles op die manier zo hoort te zijn, maar hemzelf als mijn vriend… nee, eigelijk niet! Is dat erg? Is dat grof van me? Nee, ook niet. Tis de eerlijkste manier. Ik weet dat ik hem pijn heb gedaan, maar een relatie kun je niet beëindigen zonder iemand te kwetsen.

Ik woon weer thuis nu. Heerlijk om weer even onder korte vleugels te zitten, want ik moet zeggen, de vrijheid is toch meer geworden dan de laatste maanden thuis. Ben benieuwd of ik het haal, het overleef

Tis een hele verandering om terug mezelf te worden…

xxxx

Daens!

Da Dame — Sat, 22 Nov 2008 11:06:43 +0000

Gisteren de musical Daens gaan kijken met mijn tweede mama.. het was hemels!

Zelden zo een ontroerend, lachwekkend, rustig, hard, levendig, mooi en heerlijke musical gezien als deze, met beelden die blijven hangen, liedjes die in je hoofd ronddansen en een staande ovatie die nazindert in je vingertopjes. Een echte aanrader van formaat, deze musical!

De cast is perfect met stemmen om u tegen te zeggen! Zo ben ik bijvoorbeeld enorm hard geschrokken van de kracht in de stem van Jelle Cleymans en Lucas van den Eynde. Enorm mooi!

Ik heb ervan genoten van het begin tot het einde!

Aanrader!

xx Da Dame

Herwerkte Versie: Da Dame en De Heren

Da Dame — Fri, 14 Nov 2008 15:44:53 +0000

Er is niets zo interessant om te bestuderen dan het fenomeen MAN…nee, geen afbreekpraktijken hier, geen vernederingen, geen definitieve afwijzing…niets van dit alles! Een man is zoals hij is, en dat is al het fijne.. Als je er een leert kennen, dan ken je hem. Hij zal misschien een beetje veranderen maar hij is zoals hij is. (tenzij je zo een associale loser hebt die eerst heel vriendelijk is en dan je kop eraf slaagt) Vandaar, ik ben in de mood voor een ode aan de mannen in mijn leven (néé, het zijn niet allemaal vriendjes van me)

Michaël: De ideale man om een ode aan te geven, aangezien hij mijn vader is. Mijn vader is een harde, maar doordringbaar hard. Een meegever van liefde, knuffels, vriendschap en gezelligheid. Een bezitter van een huis waar de deuren altijd van openstaan, want je kinderen moet je opvangen; hoe dan ook, waar dan ook. Hij is een man die je niets kan voorliegen, waarvoor je niets kan verzwijgen, en waarbij je het ook niet wilt. Een man om mee te praten over eender wat, en de reden waarom doet er ook niet toe. Een man die je niet fysiek, maar in je hart laat voelen dat je even fout zat. Niet voor altijd, want dat mag niet. Mijn vader is een man van goud.

S. : Mijn vriend. Een man voor wie ik een grote liefde koester. Maar zo eentje waarvan je voelt dat hij die ook koestert voor mij. Een liefde die veel dieper gaat als die tussen gezellige liefjes, eentje die veel groter is. Een respecterende liefde. Hij is ook een man uit de duizend, die niet veel zegt. Hij luistert wel, kan je laten uitrazen als je het nodig hebt, kan dingen zeggen die je doen lachen op dagen waarop je je het slechtst voelt. Hij is eerlijk, goudeerlijk. Nooit heeft hij tegen me gelogen, hoogstens iets niet gezegd (wat objectief gezien geen liegen is. Hij is mijn maatje voor het leven, mijn reddingsboei als ik verdrink, men lichtgevende clown in de verdrietige duisternis. Hij is men beste vriend…Hij is die persoon waarmee ik binnen 2 weken in een appartementje ga wonen. En het gaat ons nog lukken ook!

D.: Men Buddy. Ik ken hem al meer dan vijf jaar, en eigelijk kan ik nog steeds niet goed zeggen wat er in hem omgaat tegenover mij. Hij weet wel hoe ik denk, ik kan ook niets verborgen houden. Zelfs zonder dat iemand tegen hem iets zegt, weet hij al wat ik denk. Lachen doe ik met hem, zoveel is zeker. Altijd plagen, altijd mekaar ietsje te slim af proberen te zijn, maar der zijn voor een babbel, dat is hij en ik. Hij weet dat ik heb geleerd. Anders zou hij zijn pretlichtjes nog niet terug aan mijn ogen doorgeven.

T & T: Men twee broertjes. De ene zie ik al wat vaker als de andere, maar het zijn er geweldige!. Vroeger altijd twee tegen een, dat wel. Vaak huilend naar beneden lopen (deuren uit scharnieren halen, dingen verstoppen zoals klinken enzo) maar elke keer toch weer samen spelen. Nu nog; ravotten, plagen, alle broers-zusje dingen, noem maar op. Maar ze staan er: met goede raad, met een hard woord als ik moet oppassen, een knuffel als ik droevig ben, een schouderklopje voor steun… Heerlijk, zo’n familieband!

Er zijn nog meer mannen hoor, waar ik mee optrek, die iets voor me betekenen, maar deze kleine selectie is voor mij het meeste waard. Als mijn opa nog leefde, had ik hem ook zeker vermeld, maar die zit nog steeds als gouden man in mijn hoofd…

x X x Da Dame

Passage uit “Jong Hart”: 4

Da Dame — Fri, 14 Nov 2008 15:28:53 +0000

Jij wilde me zomaar loslaten. Jij wilde alles laten gaan? Ik kon het me niet inbeelden dat alles weg zou zijn, echt niet. Ik kon me zelfs geen dag voorstellen zonder jou. Ik wist even niet meer waar ik het had.

Je stond nog steeds pal voor mijn neus, met nog steeds dezelfde vragende ogen. Je wist dat ik wilde weten waarom. Of beter, je dacht dat toch. Maar stel ik zou dat vragen, dan zou er een verhaal volgen waarvan ik waarschijnlijk het bestaan nooit had kunnen vermoeden.

Ik zei geen woord en ik vroeg geen woord. Even genoot ik van de stilte. “Ok”; zei ik zacht; “geweldig dat je gebleven bent.” fluisterde ik hem toe. Ik kuste hem op zijn neus en draaide me om naar de televisie. Ik wilde geen verhalen horen, geen heldendaden, geen bedrog. Ik wilde niet weten wie hij eigelijk was geweest of wat hij mispeuterd had. Ik wilde gewoon dat hij zou blijven, dat was het.

“Nee.”riep ik krachtig toen hij zijn mond opendeed. “Je gaat niets uitleggen, je gaat niets verklaren! Het enige wat ik wil is dat je me graag ziet, dat is genoeg.” Zijn lichte ogen deden bijna pijn aan de mijne.

“Ik wilde, maar ik bleef schatje, meer uitleg is er niet nodig”

Ik wou dat hij verdween, zo woedend werd ik. Dat “schatje” was nooit een goed teken geweest. Rotzak, verdorie!

“Ja hoor, lieverd. Alles is weer goed.” zei ik al kussend. Mijn hart stond op ontploffen en ik voelde mijn bloed sneller stromen. Niet nog een man die mijn leven zou beheersen, niet weer die pijn diep vanbinnen. Ik was te zwak om het hem niet te vergeven.

Ik zou hem hatend graag zien, besloot ik. Dat moest wel lukken.

Hou van me

Da Dame — Thu, 13 Nov 2008 15:22:51 +0000

Smeekbede

Je hield van me met je ogen

Maar zelden met je hart.

Je hield van me met je leven

Maar steeds zo diep verward

Nooit eens vrijgegeven

wat ik zo graag

wilde zien

En nooit met langer leven,

Samen

Bovendien

Je kon me echt niet uitstaan,

Dat zag ik in je ogen.

Je was er en je was er niet

Oh God, ik was verloren.

Ik ben, ik was,

Zal altijd zijn

Waar het niemand echt om ging.

Ik was nog steeds verloren

Toen je gisteren van me hield.

En zei als nooit tevoren

Oh God, ik ben verloren.

———————————————————

Droevig worden

Je oren waren als pantoffeltjes

Met konijntjes op

Zo zacht en heerlijk

Maar jammer,

Ze zijn doof.

Je ogen zijn als spiegels

Van mijn eigen ziel

En zo glanzend zo liefdevol

Je lijkt te genieten van elk

Klein lief spelend kind.

Maar niets is minder eerlijk,

Want je ogen

Zij zijn blind.

En het meest mis ik je woorden

Je teergeliefde stem.

Het meest wil ik je horen.

zeggen dat je bij me bent.

Het meest mis ik je zachte

Sterke armen om me heen

Je vingers zijn zo koud nu.

Ik voel me zo alleen.

Je bent niet meer dan achter glas nu

Je staat voor eeuwig naast men bed.

Net naast dat andere kaartje

En net naast je trouwe pet.

Je bent nu niet meer bij me

Maar voor eeuwig in men hart.

Je liefde zal ik missen

Maar blijven geven,

Lieve schat.

——————————————————

Hou van me

Ik eis je

Verdikke nog aan toe

Ik wil je

Ik wil van jou een zoen

Voor altijd

Zal je van me zijn

Ik wil je

Hou van me

Oh jij!

Passage uit Jong Hart: 3

Da Dame — Mon, 03 Nov 2008 15:03:05 +0000

Het kind keek me aan. Haar ogen leken zo diepzwart. Haar vuile gezichtje was zo egaal en leek zo zacht, dat ik de drang had om haar aan te raken. Ze schrok een beetje toen ik mijn ogen opendeed. Ze liep weg, een taal roepend die ik niet begreep. Ik probeerde me voor te stellen waar ik was en kreeg een droog gevoel in mijn mond.

De woestijn was veranderd in een soort van lemen hutje. Mijn verschroeiend warme voeten voelden nu koel aan, net als mijn haar en handen. Ik probeerde me recht te duwen maar werd snel tegengehouden door een beschilderde hand. De vrouw begon in gebrekkig Engels te praten. Haar zwarte haren achteruit strijkend. De henna-tekeningen op haar hand waren even niet meer zo fascinerend.

“Je was bijna dood, mooie vrouw. Ik heb je voeten, je haren en je handen verpakt met onze kruiden, zij zullen wel koelen. Wat deed je daar alleen?” Ik wist even niet wat te vertellen. Ik was gered, zoveel was duidelijk, maar waar ben ik? En waar was hij?

“Ik wachtte 1 dag op mijn reisgezel, maar hij verdween om de auto te herstellen. Hij bleef lang weg, te lang. Ik wilde hem zoeken, maar ik vond hem niet. Ik raakte verdwaald, raakte zonder water. Ik zag een bende mannen voor ik helemaal bezweek aan de warmte.” De jonge vrouw zette een kom water aan mijn mond. Ik dronk veel. Wie weet kwam er geen water meer bij. “Weet u mijn reisgezel zijn? Is hij hier? Hij is blond, jong, ik ben bang dat ik hem niet meer terugvind!” Ik wilde weer rechtkomen, maar weer was de vrouw mij voor.

“Hij is hier. Hij slaapt bij de mannen. Hij eet niet. Jongeman dacht dat jij gedood was door de zandstorm waaruit de mannen hem gered hebben. De blonde man zal blij zijn je te zien.” Ze glimlachte.

Hij was hier! Deze familie had hen weer samengebracht! Ze wilde hem zien, maar het leek wel of de vrouw gedachten kon lezen. “Jij zal niet blij zijn hem te zien hoe hij nu is, en jij moet ook nog veel rusten.”; klonk ze streng. “Jongeman heeft veel pijn nog, en moet nog veel rusten. Hij is heel verward maar wordt wel weer beter.”

Ik werd niet bang, ik had vertrouwen in de woorden van de vrouw. Ze gaf me zoete zachte dingen te eten, met water in overvloed. Ik werd weer ontzettend moe en voelde mijn ogen om duisternis vragen. Ik hoorde de vrouw in de verte nog zeggen dat “mooie ogen mooi samengaan”.

Hij was hier, maar ik kon hem niet zien. Zou alles wel goedkomen?

Anti-toerisme???

Da Dame — Thu, 30 Oct 2008 09:06:29 +0000

“Van in het begin voel ik me hier op mijn gemak, en dat is altijd zo gebleven. Brugge, mijn geboortestad, is heel mooi en ik kom er nog graag terug, maar ik zou er niet meer willen wonen. Te veel drukte op een zakdoek, te veel toeristen. Bovendien is er nog steeds zoveel méér te ontdekken in Brussel.”

http://www.brusselnieuws.be/artikels/stadsleven/wonen-in-brussel-herman-lemahieu-musicus-met-pensioen

Alsjeblieft! België heeft toch toeristen nodig zeker! Heel België heeft toerisme nodig! Bedervers!

Twee Hipjes

Da Dame — Thu, 30 Oct 2008 08:10:44 +0000

en een hoera!

Mijn vriend is vandaag jarig.. maar liefst 25 jaar wordt hij! De verrassing onder vrienden is gepland op zaterdag en hij zit er volledig naast .

Onze liefde is mooi. Das een mening natuurlijk. Maar voor ons een vaststaand feit. Wij hebben al 1 héle héle zware periode doorstaan. We hebben al ieen tweede feit samen moeten doorstaan. En we staan er nog, nog zo verliefd. Soms vind ik het zelf gek, dat ik iemand zo lief kan hebben na mijn “liefdes”ervaringen in het verleden. En gek dat je zo iemand verdomd hard kan missen terwijl je weet dat je ’s avonds toch gewoon terug samen bent.

Tis een schatje, echt waar. Een liefdevolle, grappige, gezellige en tedere man. Ik zou hem alle dagen wel willen verwennen en koesteren en in de watten leggen, maar daar is Tijd dan weer de grote boosdoener. Onze gezellige babbels voor we gaan slapen, onze zaterdagavonden en zondagen maken natuurlijk veel goed.

Binnenkort op ons appartement zijn we natuurlijk op onszelf en zijn er nog steeds de verplichtingen, maar toch denk ik dat je meer tijd voor elkaar neemt dan wanneer je niet samenwoont.

Heerlijk die liefde.

Hip Hip Hoera voor de liefde. En voor mijn vriendje!

xxxx Da Dame

Zwaartekracht

Da Dame — Wed, 29 Oct 2008 09:25:26 +0000

Da Dame gaat nog eens mensen blij maken.

Blijkbaar vallen mijn gedichten in de smaak.. dat maakt mij natuurlijk ook blij!

Deze zijn er een paar persoonlijke (zoals de meeste) en recht uit het hart.

Geniet!

VALLEN

Ik val zo diep

Zo eenzaam, zo gezellig

Ik val zo lief, zo eerlijk

Maar zo hard

In jouw armen.

Ik spring zo ver

Zo mooi maar niet echt elegant

Ik spring oneerlijk

Zonder tranen.

Ik duik in liefde

Om je heen

Ik zwem rond elk lachje

Ik val, ik spring, ik duik, ik zwem

Maar het meest van al ik hou.

Want springen en duiken

En zwemmen en lachen is minder

Als van jou.

**************

Zoutigheid

Trillend in je armen ben ik nog steeds zo bang

Van zee

Ik ben bang van leegte, diepte en ik kan echt niet meer mee.

Ik durf niet verder, maar durf niet terug en kan niet blijven staan.

Paniek, niet weten wat te doen en de adem gaat eraan.

Het blauwe is gevaarlijk en vol diepte zo dichtbij.

Ik hou niet van de zee,

Maar zij ook niet van mij.

****************

LOS

Ik kom los van je,

Eindelijk vol rust.

Los van alles wat je hebt verwoest.

Los van je leven en je liefde

Zogenaamd

Los van alles geven

Zoals alles zonder naam.

Ik moet los van je

Want je bent niet gezond

Voor mijn hart.

Ik moet los van alles

Wat jij hebt verward.

Ik ben los van je

Na vele jaren zwoegen

Ik ben los van je

Eindigen met zoenen.

Ik ben zonder je,

Zonder je warme kou

Ik ben los van je

Maar verdomme,

Toch mis ik jou.