*zucht*

Gabrielle - Should I stay

Here I am, waiting for a sign,
I never seem to know If you want me in your life,
where do I stand
I just don’t know
I never feel I know you
‘Cause you blow hot and you blow cold,
it seems I’ve grown attached
Though we’re not the perfect match
I just can’t explain

Should I stay
Should I go
Could I ever really stand to let you go
Can you now find the right words to say
That maybe I’m getting in your way

I feel your warmth,
got me wanting more, you’ve left the door half open
I’m in two minds to explore,
but then again Am I being honest, being truthful to myself,
can I see my life without you Could I be with someone else
It seems I’ve grown attached,
though we’re not the perfect match
I just can’t explain

Should I stay
Should I go
Could I ever really stand to let you go
Can you now find the right words to say
That maybe I’m getting in your way

Should I stay
Should I go
Really think it’s time that you should let me know
Can you now find the right words to say
That maybe I’m getting in your way

It seems I’ve grown attached
Though we’re not the perfect match
I just can’t explain

Should I stay
Should I go
Could I ever really stand to let you go
Can you now find the right words to say
That maybe I’m getting in your way

Should I stay
Should I go
Really think it’s time that you should let me know
Can you now find the right words to say
That maybe I’m getting in your way

Should I stay
Should I go
Could I ever really stand to let you go
Can you now find the right words to say
That maybe I’m getting in your way

 

Pijnlijke party

Weer een weekend voorbij dat men verdere levensloop mee bepaalt!

Ik heb uiteindelijk toch gekozen voor een feestje samen met F., aangezien wij nog steeds overeenkomen. Veel mensen en een leuke sfeer; ik was blij dat ik toch de beslissing had genomen. Tot er plots een aantal personen binnenkwamen die het nodig vonden om mij volledig, zonder een woord te zeggen, de grond in te boren, te doen huilen, te kwetsen alsof ik geen gevoelens heb. Door dit simpele feit: Je geeft een feestje met 2 personen, je nodigt uit met 2, je krijgt kussen alletwee, je geeft bonnetjes van alletwee…maar dan, wordt er plots met enorm veel poeha 1 (dan nog eens groffe) cadeau gegeven.

Kijk, ik ben geen 6 jaar meer…dat ik geen cadeau krijg, maakt mij echt niet uit. Maar de manier waarop en de reden waarom hebben mij veel pijn gedaan. Ik ben met de normale mensen, met een normale gedachtegang naar men stamcafé getrokken, en heb me daar nog geweldig geamuseerd! Het feit is nu gewoon dat dergelijke praktijken te zwaar zijn voor mij, te hard… Ik ben ook een harde tante, daar niet van, maar trop est trop. Mijn beslissing om met die mensen te breken en de “vriendschap” niet voort te zetten, gaat dus niet over 1 dag, maar over te veel klappen die ik heb moeten incasseren… Vandaar mijn blokkage in plaats van een vrijwillige KO.

Ik heb rust nodig…was het eerste wat ik dacht, en die rust heb ik genomen. Ben gisteren met S. een dagje naar de Belgische kust getrokken….het was hemels! Hij had ook een even-weg-daar moment nodig (hij was des te meer onaangenaam verrast door “het incident”) We hebben gelachen, gepraat, gegeten, gedronken, gewandeld en gezwegen. De zin om naar huis te gaan was niet minder, ze was gewoon weg… Wat wil je, als je eindelijk een rustpunt in twee zware weken kan vinden?

Da Dame is uitgewaaid, uitgehuild en stopt met deurmat spelen. Een nieuw gevoel ruist door mijn bloed…en het is een goed gevoel. Ik ben er van overtuigd dat er nog veel gaat gezegd worden, maar ik heb ook het gevoel dat ik er mij niet door ga laten breken.

Laat ze maar spelen, deze schommel zal niet breken…

x X x

 

Negativiteitskampioen

Ik ben blijkbaar kampioen in roddels ontdekken vooral als ze over mij gaan…

Het is hemels om goed overweg te kunnen met je ex…echt geweldig, maar klote als iedereen denkt dat je binnen de kortste keren “echt overduidelijk” terug samen gaan komen…aan iedereen die me pijn doet, die me haat, die me liefheeft, die me denkt te kennen:

1. NEE, we gaan niet terug samen, worden nooit terug een koppel
2. STOP met te roddelen, te denken dat je eigen vermoedens realistisch zijn
3. LAAT ME LEVEN
4. DOE NORMAAL

Ik zou zo graag terug buiten komen met het idee dat alles in orde is, dat ik zowel met S. als met andere mensen kan praten en dat ik weer het gevoel krijg dat mijn vrienden echt mijn vrienden zijn…

Ik ben kampioen in me slecht voelen in dingen waar ik zelf niets aan kan doen…

Ik ben de kampioen van de eenzaamheid, de winnaar van de negativiteit…ik ben een heel ziek vogeltje dat toch nog vrolijk fluit. Omdat er nog een doeltje is, een reden voor geluk, maar zonder enkele zekerheid, gaat ook dat stukje stuk. Ik ben een winnaar in verliezen en trofee voor beetjes pijn, is aan mij gegeven, maar ik raak hem nooit meer kwijt…

X Da Dame

 

Wrang

Ik vind het woord zelf al zo een raar gevoel in men buik geven, maar ik voel me zo…wrang, zo dubbel… Wat moet je anders doen als iemand die je al bijna 6 jaar kent je negeert…je niet uitnodigt voor het feest waar AL AL AL de vrienden op uitgenodigt zijn (dus zelfs de vrienden die je maar een beetje kent)..dat doet pijn!

Het ergste van al is dat ik hem niet snap…en hij mij niet, maar elk gesprek wimpelt hij af naar een volgende keer en het lijkt hem ook niet te interesseren dat hoe hij doet alleen maar negatief is… Dan denk je is dat iemand er voor je is…

Ik weet de aanleiding tot waarom hij zo raar doet, maar ik snap niet waarom hij zo raar doet… The f*cking problems are solved man! Er is niemand van heel die groep die raar doet, niemand die er openbaar een probleem van maakt..Wat ze in zichzelf denken of achter mijn rug zeggen kan me niet schelen (dat zei ik vorige keer al…omdat alleen wat S. denkt mij kan schelen) maar waarom moet hij het zo laten zien, heeft hij geen eigen zaken om zich mee te vervelen??

Het lijkt alsof ik hem haat…