Zo zeggen ze het bij ons… “z heed eiren draai gevonne” en awel ja, “keb mennen draai gevonne”.
De job bij de advocaat is opgegeven, gelukkig maar. Steeds dichter en dichter kwamen die muren op me af, steeds weer hetzelfde dat zich herhaalde. Eerlijk? Ik werd er gek van. Zo gek als een deur.
En slechtgezind.
Ik heb de kans van mijn leven gegrepen en ik hou ze met 27 handen vast. I can call myself “Junior Travel Consultant”. Wat vind je daarvan??? Ik vind het prachtig. Nooit gedacht dat ik na het beu-zijn van het toerisme toch zo gepassioneerd kon zijn door een job als reisbureaumedewerker.
Ik moet nog veel leren. Maar potverdekke, ik ben er al binnen. Dus ik KAN veel leren.
En de liefde?
Hoooo de liefde. Mijn vent en ik zijn ondertussen weer voorbij dat halve jaar. Daarin is de draai ook gevonden. Alleen nu nog een plekje voor onszelf. En daar gaat het mis.
Wat voor een zottekot is het om een appartement te vinden dat betaalbaar is? en niet ergens in de duistere (letterlijk en figuurlijk) achterbuurten van het Borgerhoutse, Schotense, Antwerpse,… En dan denk je, JA dat is het! (redelijk geprijsd, valt niet uit elkaar, heeft niet dezelfde kleur donkerbruin als het huis van mijn overgrootmoeder,…) Maar dan geven ze daar weer een draai aan.. “Tis al verhuurd medam, ma kem ier nog iet voor 670 euro, owk eel schoown” Ja ja, ik bel nog wel is terug.
Maar voor de rest draait alles goed.
Groetjes en tot ziens…
Of zoals ze bij ons zeggen: ‘Tot in den draai!’
xx
