Ok, ik geef toe… mijn vorige post was niet helemaal roze-bril-achtig. Maar ik was een beetje gehaast (weeral) en men mama belde (niet weeral) Snel afronden en ready voor een uurtje getater met moeder. Twas een goede… gelukkig!
De week op zich ook (een goede, nog niet DE goede, dat weet iedereen) en dat kan ook al eens geen kwaad. Over de mogelijke resultaten ga ik niet beginnen. Ik zou een positieve blog neerplanten en dat doen we dan ook. Laten we het simpel stellen:
Ik ben gelukkig! Intens gelukkig eigelijk… Tis verrassend hoe liefde andere wendingen krijgen als je het maar een beetje wil. Een beetje tijd maken voor elkaar, een beetje kunnen praten met elkaar… Vele beetjes maken een grote zeggen ze. Ze hebben gelijk… vele kleine stukjes liefde maken de grote liefde van men leven!
Anderen komen daarvoor misschien uithoren en als ze mij zien lachen denken ze dat het voor hen is.. maar daar kan ik me niets van aantrekken. Fool’s gone in my mind!
Dus… you’re so vain!! (ni men ventje hé!!)
Categories:
