4 september, 2007
Poetry van een plankje in het midden
Posted by Da Dame under THE BLOG, gedachten, gedicht, leven, summer, uit het leven, wetenschapJe kijkt me aan
Bewust van je krachten
En je daden
Ze Bla Bla Blaat
Tussen onze ogen
Geen eisen des vriendin geduld
Geduld nodig
Van mij
Maar als ik naar je kijk
Begrijp ik je
Stil & Duidelijk
———————
MECHANISME
Je bent die kleine jongen
Die de hamers in mijn hart doet werken
Maar
Het doet kloppen met pijn
—————————–
[[ ZOEN ]]
Kus met streepjes
Lippenstift
Naast je mond
Omdat ik niet echt
Durfde mikken
5 september, 2007 at 12:27 pm
een gave als je dit kunt schrijven.
5 september, 2007 at 2:36 pm
ben je nog altijd bezig!? nice
5 september, 2007 at 5:25 pm
Leuk! Dat laatste gedicht las ik, verdorven geest zijnde, zelfs heel ambigu.
7 september, 2007 at 9:44 am
ik proef de melancholiek tussen de woorden, ‘t Wordt tijd voor vakantie Dadame, nog ff (vind het wel erg mooi!)
7 september, 2007 at 7:58 pm
Best wel mooi, die gedichtjes. Meer van da!
10 september, 2007 at 2:26 pm
ZOEN kan zo mooi op zo veel verschillende manieren opgenomen worden… en zeker op de manier dat ik graag heb. MOOI!
10 september, 2007 at 10:03 pm
Ik wou dat ik zo’n dingen kon schrijven…