Da Dame en De Heren

Er is niets zo interessant om te bestuderen dan het fenomeen MAN…nee, geen afbreekpraktijken hier, geen vernederingen, geen definitieve afwijzing…niets van dit alles! Een man is zoals hij is, en dat is al het fijne.. Als je er een leert kennen, dan ken je hem. Hij zal misschien een beetje veranderen maar hij is zoals hij is. (tenzij je zo een associale loser hebt die eerst heel vriendelijk is en dan je kop eraf slaagt) Vandaar, ik ben in de mood voor een ode aan de mannen in mijn leven (néé, het zijn niet allemaal vriendjes van me)

Michaël: De ideale man om een ode aan te geven, aangezien hij mijn vader is. Mijn vader is een harde, maar doordringbaar hard. Een meegever van liefde, knuffels, vriendschap en gezelligheid. Een bezitter van een huis waar de deuren altijd van openstaan, want je kinderen moet je opvangen; hoe dan ook, waar dan ook. Hij is een man die je niets kan voorliegen, waarvoor je niets kan verzwijgen, en waarbij je het ook niet wilt. Een man om mee te praten over eender wat, en de reden waarom doet er ook niet toe. Een man die je niet fysiek, maar in je hart laat voelen dat je even fout zat. Niet voor altijd, want dat mag niet. Mijn vader is een man van goud.

S. : Mijn laatste vriend. Nog steeds ergens mijn vriend, aangezien ik nog steeds een grote liefde voor hem koester, en hij voor mij…maar niet zoals liefjes. Een liefde die veel dieper gaat, veel groter is. Een respecterende liefde. Hij is ook een man uit de duizend, die niet veel zegt. Hij luistert wel, kan je laten uitrazen als je het nodig hebt, kan dingen zeggen die je doen lachen op dagen waarop je je het slechtst voelt. Hij is eerlijk, goudeerlijk. Nooit heeft hij tegen me gelogen gedurende die twee jaar! Hij is mijn maatje voor het leven, mijn reddingsboei als ik verdrink, men lichtgevende clown in de verdrietige duisternis. Hij is men beste vriend…voor altijd, en écht voor altijd.

A.: Waarom op de derde plaats? Geen idee… Zomaar! Tis is wel een harde..keihard eigelijk. Humoristisch met een beetje (veel) sarcasme en bloedmooi. Er is iets met die jongen. Je kan hem zien, verkocht zijn, bij hem je dagen willen doorbrengen, hem liefhebben (als lover of als vriend, maakt niet uit) en hem terwijl haten. Steeds terugkeren hoewel je weet dat je tegen een stootje moet kunnen. Ik weet dat ik ergens tegen kan. Hij heeft me gekwetst hoor, maar het leven gaat verder dan dat. Moeilijk om te doorgronden is hij wel. Enorm mysterieus… maar zoals ze bij ons zeggen: tis een goeike… Ow ja had ik al gezegd dat hij ongelooflijk knap is? Ja, waarschijnlijk wel… Maar ik kan er nu aan weerstaan, en dat is het belangrijkste. Tijd voor fun met deze jongen.

D.: Men Buddy. Ik ken hem al vijf jaar, en eigelijk kan ik nog steeds niet goed zeggen wat er in hem omgaat tegenover mij. Hij weet wel hoe ik denk, ik kan ook niets verborgen houden. Zelfs zonder dat iemand tegen hem iets zegt, weet hij al wat ik denk. Ferme ruzie gehad met hem, maar ik hoop dat de lachjes terugkomen. Want lachen doe ik met hem, zoveel is zeker. Altijd plagen, altijd mekaar ietsje te slim af proberen te zijn, maar der zijn voor een babbel, dat is hij en ik. Hij weet dat ik heb geleerd, of ik hoop dat hij het weet.

T & T: Men twee broertjes. De ene zie ik al wat vaker als de andere, maar het zijn er gouden. Vroeger altijd twee tegen een, dat wel. Vaak huilend naar beneden lopen (deuren uit scharnieren halen, dingen verstoppen zoals klinken enzo) maar elke keer toch weer samen spelen. Nu nog; ravotten, plagen, alle broers-zusje dingen, noem maar op. Maar ze staan er: met goede raad, met een hard woord als ik moet oppassen, een knuffel als ik droevig ben, een schouderklopje voor steun… Heerlijk, zo’n familieband!

Er zijn nog meer mannen hoor, waar ik mee optrek, die iets voor me betekenen, maar deze kleine selectie is voor mij het meeste waard. Als mijn opa nog leefde, had ik hem ook zeker vermeld, maar die zit nog steeds als gouden man in mijn hoofd…

x X x Da Dame