Ik heb vannacht gedroomd van mijn droomjongen, zijn looks..zijn stem…hemel, hij was het gewoon! Ik kan niet beschrijven hoe hij er uit zag, alleen in grote lijnen. Hij was blond, zijn haar een beetje warrig -net uit de douche beetje afgedroogd- maar het viel prettig. Zijn gezicht had een zachte uitstraling; groengrijze ogen, zachte lippen met weinig ribbeltjes rond witte tanden, een dagje te laat met scheren en lichte wenkbrauwen. Hij droeg een wit t-shirt, jeansbroek en geen schoenen…maar in welke omstandigheden hij kwam opdagen weet ik niet meer. Hij praattte hoe ik het goed voelde en deed gewoon algemeen leuk.

En ik ken hem in het echt. Hoewel…kennen is veel gezegd. Hij loopt ergens rond in mijn leven, dat wel… Ik heb hem ontmoet aan het station van Berchem, omdat de treinen weer maar eens niet uit Centraal wilden vertrekken, en hij stond waar ik wou staan (omdat hij daar stond). Hij studeerde (toen toch) voor leerkracht sport, en was grappig, aangenaam gezelschap.

De vorige keer ging hij snel een brood halen toen ik onderweg was naar de Bogerfeesten…hij had met me mee moeten gaan…maar dat durfde ik niet te vragen. Ik weet niet eens hoe hij heet, of hij een vriendin heeft, of hij in mijn leven past en of hij er ooit nog terug in wandelt.

Maar ik kan op zen minst al dromen…

x X x Da Dame