DE vakantie!

Nog een weekje en men beste vriendin en ik vertrekken naar Kusadasi…naar onze droom van de afgelopen 2 maanden. Heerlijk om helemaal weg te dromen bij het idee van zon, zee, strand, zwembad, eten, drinken, rust en ontspanning en shoppen! En dan komen we bij het perfecte probleem van twee jongedames… DE KOFFER! Er mag 20 kilo mee in de koffer, die op zich al 6 kilo weegt. 14 kilo plaats voor topjes, rokjes, broekjes, paar vestjes en lange broeken, toilettas (niet te onderschatten!!), bikini’s, schoenen, slippers, muziek, apotheek, strandhanddoek, donkere handdoeken (die van een hotel zijn altijd wit…schmink is dat niet)… dat is nog te overzien…

MAAR 20 kilo voor de terugreis..namelijk terug al deze mess, maar dan niet mooi opgevouwen en het aangekochte goed: topjes, truitjes, sjaaltjes, broeken, oorbellen, kettingen, souvenirs…dat er nog bij komt… het lijkt zinloos om daar een oplossing proberen voor te vinden..

Het zal ons wel lukken

x x x x

Ik haat “herinstalleren”

Welke computermagnaat heeft dat woord ooit uitgevonden??? Da Dame zit vol met woede en tranen in haar ogen te zoeken naar haar herinneringen…maar vind ze niet!

Herinstalleren noemen ze dat dan… niets te her.. gewoon wissen en hup, opnieuw! Maar wat mijn teergeliefde vader vergeet zijn mijn dozijnen foto’s die onder mijn beheernaam stonden.. Uitstapjes met vriendinnen, vakantie’s aan zee, lekker uitgaan, begeerlijke ogen en lichamen van vrienden… It’s gone! Knoop in de maag, want al de beelden flitsen door men kop…ook foto’s van mezelf die ik nooit met evenveel stijl twee keer kan namaken.. verdorie!!

I curse the crash of windows, I curse windows, BAH!!!

x X x Da Dame

computerloos

Help… men blog is helemaal alleen achtergelaten, verwaarloosd door mezelf die enkele dagen totaal zonder computer heeft gezeten…

Het spijt me heel hard, binnenkort ben ik weer helemaal on!!!

xxx

Als alles maar zo simpel was…

Simpelheid in zinnetjes en tederheid

In jou

Ik wou dat ik kon zeggen dat

ik zoveel van je hou

maar zeggen is Maar Zeggen en niet

helemaal mezelf

Want voor jou ga ik volledig zonder zuinig

half werk.

Voortaan

Staren mijn ogen met twee naar jou, en ben ik

Je jasje zonder knopen

Ik ben je verjaardagskaartje

Je gevulde snoepjeszakje.

En alles wat je mist

 

Simpelheid in zinnetjes en tederheid

In mij

Het leven is niet simpel

Maar een droom maakt me zo vrij.

 

En we denken…

Eigelijk heb ik geen inspiratie…maar ik kijk nu gewoon naar nergens en schrijf waar ik aan denk. Misschien is dat nog de beste manier om iets zinnigs neer te pennen.

Ik ben nieuwsgierig, altijd al geweest, maar nu nog meer. Zenuwachtig omwille van vele dingen. Mijn nieuwe studie, mijn reis, mijn toekomst… Wat brengt de psychologie voor mij mee. Je leert in hoofden van andere mensen kijken, maar ook in dat van jezelf. De vraag is natuurlijk: wat zit daar allemaal in verborgen? Wat heeft mijn verleden mij geleerd en wat neem ik mee naar later. Wat laat ik zitten, verscholen onder mooie dingen, zwart en duister alsof het niet bij je leven hoort… Het zal ook voor mij een heropening van vele gesloten boeken en een start van pure zelfkennis zijn.

Mijn reisje. Als 19-jarige op ontdekking, alleen met een vriendin. Vol levenslust en verwachtingen de dagen aftellen tot we op het vliegtuig kunnen stappen. Een beetje bang, want wie weet wat komen we allemaal tegen? En hoe loopt dat tussen haar en mij? Zal het gaan zoals onze vriendschap in het rustige eigen wereldje gaat, waar we nog nooit een week continu samen hebben doorgebracht? Hopelijk brengt dat geen onverwachte ruzies of breuken met zich mee…maar dat ligt grotendeels aan onze eigen manier van doen.

Mijn toekomst? Das een moeilijke. Nog steeds niet volledig over het vriendje en dat samen met gevoel van absoluut niet alleen willen zijn; het is niet echt vooruitstrevend te noemen. Want ik wil verder, echt wel, maar hoe…in godsnaam hoe? Want ik kan niet ineens in de volgende relatie stappen. Er is niemand anders die op me wacht… of wel? Want Die Iemand die zegt van wel, doet hij dat wel? Wacht hij echt al zolang op me… zal hij echt voor me kiezen als ik men ex-vriend volledig als maatje beschouw? Het gaat al zolang mee, dat gevoel van hem en mij… Het is al zolang dat we een speciale band blijven houden… zouden we er nu aan kunnen beginnen, X aantal jaren later?

Ik weet het, dit is geen psychologie, dit is filosofie… ideeën, wensen, gevoelens bruisend door men hoofd op zoek naar uitgangen… en naar waarheden.

Het leven lijkt een wetenschap. Ik ben nooit goed in wetenschappen geweest…

x X x Da Dame

Da Dame en De Heren

Er is niets zo interessant om te bestuderen dan het fenomeen MAN…nee, geen afbreekpraktijken hier, geen vernederingen, geen definitieve afwijzing…niets van dit alles! Een man is zoals hij is, en dat is al het fijne.. Als je er een leert kennen, dan ken je hem. Hij zal misschien een beetje veranderen maar hij is zoals hij is. (tenzij je zo een associale loser hebt die eerst heel vriendelijk is en dan je kop eraf slaagt) Vandaar, ik ben in de mood voor een ode aan de mannen in mijn leven (néé, het zijn niet allemaal vriendjes van me)

Michaël: De ideale man om een ode aan te geven, aangezien hij mijn vader is. Mijn vader is een harde, maar doordringbaar hard. Een meegever van liefde, knuffels, vriendschap en gezelligheid. Een bezitter van een huis waar de deuren altijd van openstaan, want je kinderen moet je opvangen; hoe dan ook, waar dan ook. Hij is een man die je niets kan voorliegen, waarvoor je niets kan verzwijgen, en waarbij je het ook niet wilt. Een man om mee te praten over eender wat, en de reden waarom doet er ook niet toe. Een man die je niet fysiek, maar in je hart laat voelen dat je even fout zat. Niet voor altijd, want dat mag niet. Mijn vader is een man van goud.

S. : Mijn laatste vriend. Nog steeds ergens mijn vriend, aangezien ik nog steeds een grote liefde voor hem koester, en hij voor mij…maar niet zoals liefjes. Een liefde die veel dieper gaat, veel groter is. Een respecterende liefde. Hij is ook een man uit de duizend, die niet veel zegt. Hij luistert wel, kan je laten uitrazen als je het nodig hebt, kan dingen zeggen die je doen lachen op dagen waarop je je het slechtst voelt. Hij is eerlijk, goudeerlijk. Nooit heeft hij tegen me gelogen gedurende die twee jaar! Hij is mijn maatje voor het leven, mijn reddingsboei als ik verdrink, men lichtgevende clown in de verdrietige duisternis. Hij is men beste vriend…voor altijd, en écht voor altijd.

A.: Waarom op de derde plaats? Geen idee… Zomaar! Tis is wel een harde..keihard eigelijk. Humoristisch met een beetje (veel) sarcasme en bloedmooi. Er is iets met die jongen. Je kan hem zien, verkocht zijn, bij hem je dagen willen doorbrengen, hem liefhebben (als lover of als vriend, maakt niet uit) en hem terwijl haten. Steeds terugkeren hoewel je weet dat je tegen een stootje moet kunnen. Ik weet dat ik ergens tegen kan. Hij heeft me gekwetst hoor, maar het leven gaat verder dan dat. Moeilijk om te doorgronden is hij wel. Enorm mysterieus… maar zoals ze bij ons zeggen: tis een goeike… Ow ja had ik al gezegd dat hij ongelooflijk knap is? Ja, waarschijnlijk wel… Maar ik kan er nu aan weerstaan, en dat is het belangrijkste. Tijd voor fun met deze jongen.

D.: Men Buddy. Ik ken hem al vijf jaar, en eigelijk kan ik nog steeds niet goed zeggen wat er in hem omgaat tegenover mij. Hij weet wel hoe ik denk, ik kan ook niets verborgen houden. Zelfs zonder dat iemand tegen hem iets zegt, weet hij al wat ik denk. Ferme ruzie gehad met hem, maar ik hoop dat de lachjes terugkomen. Want lachen doe ik met hem, zoveel is zeker. Altijd plagen, altijd mekaar ietsje te slim af proberen te zijn, maar der zijn voor een babbel, dat is hij en ik. Hij weet dat ik heb geleerd, of ik hoop dat hij het weet.

T & T: Men twee broertjes. De ene zie ik al wat vaker als de andere, maar het zijn er gouden. Vroeger altijd twee tegen een, dat wel. Vaak huilend naar beneden lopen (deuren uit scharnieren halen, dingen verstoppen zoals klinken enzo) maar elke keer toch weer samen spelen. Nu nog; ravotten, plagen, alle broers-zusje dingen, noem maar op. Maar ze staan er: met goede raad, met een hard woord als ik moet oppassen, een knuffel als ik droevig ben, een schouderklopje voor steun… Heerlijk, zo’n familieband!

Er zijn nog meer mannen hoor, waar ik mee optrek, die iets voor me betekenen, maar deze kleine selectie is voor mij het meeste waard. Als mijn opa nog leefde, had ik hem ook zeker vermeld, maar die zit nog steeds als gouden man in mijn hoofd…

x X x Da Dame

Bui/Beu

Ik haat regen! Net zoals iedere normale belg wordt ik gek van “na deze mooie dagen moeten we waarschijnlijk naar het einde van de week terug inleveren. Het wordt gevoelig frisser en er is kans op hier en daar een bui” Vertaling: “Tegen morgenochtend zowiezo regen, en niet hier en daar maar eigenlijk bijna overal, en het is vrij koud”

Dat is pas een eerlijk weerbericht!! Het meest hatelijke vind ik de regenbui ’s morgens als je naar je werk vertrekt (met de fiets!) en waardoor je je de ganse dag belabberd en verzopen voelt. Zo voel ik me dus vandaag *blub*…

Elke regenachtige dag doet me steeds wegdromen naar 27 dagen verder…Naar Kusadasi, naar ons hotel, naar de zon, de zee het strand… Heerlijk!!!

Voila, u mag ook even dromen!

x X x Da Dame

Een soort Recensie: The Simpsons Movie

Ik ben niet zo best in het schrijven van recensies (daar was ik niet voor geslaagd trouwens) maar ik vind deze film er wel eentje verdienen! Als u niet hield van de hilarische afleveringen van deze gele mensjes, dan zou ik ook niet naar de film gaan. Fans zoals ik beschouwen deze film als een XL-aflevering op groot scherm, met een extra dosis humor.

Homer’s pa doet per toeval een voorspelling in de kerk: een voorspelling die natuurlijk uitkomt doordat…hij een varkentje koopt. Het vervolg is dat Springfield door de EPA onder een glazen koepel wordt gezet…overleeft de Simpsonsclan of maakt Springfield ze af?

Score: 8/10

Favoriete zinnetjes:

“There’s something wrong about that sop sign”

“That’s the most stupid thing I’ve ever heard!” (terwijl hij een tiental minuten eerder in de film hetzelfde vroeg/zei)

“I knew you were good for something, you little accident”

zeker kijken!

x X x Da Dame

Stokje

Hemel, ik krijg een stokje toegeworpen… De werking ervan lijkt me niet echt moeilijk, dus steel ik toch een beetje van Sandrissimo. Hier komen ze…

1. My favorite “grab-a-bite” : Das een makkelijke.. De Passant Een broodjeszaak die wordt gerund door twee goede vrienden van me. Er hangt altijd wel iemand rond die ik ken, en als dat niet het geval is, dan entertainen de twee uitbaters wel! De broodjes zelf zijn superlekker. De grote zijn wél groot (niet een beetje groot, maar mooi groot) en de soep is home-made. Zeker eens stoppen…
2. My favorite shop in town : Niet zo makkelijk… In Antwerpen is de New Yorker (ja hoor, een ordinaire Meirwinkel) een favorietje van me. Verder Mexx, liefst die in Brasschaat (héél erg goede service daar, als iets je niet staat of het is echt wel een maatje te klein of te groot, dat zeggen ze daar eerlijk, en dan komen ze met iets dat wél bij je past) En als je me loslaat in Wijnegem ben ik kwijt. Een ander winkeltje…in my town…da zou ik gaan voor de gewone Delhaize (altijd leuk winkelen) en de videotheek Movie Max…(waar ik nog gewerkt heb) want daar hebben ze ongelooflijk heerlijk délicious BEN & JERRY’s ijs, waar zelfs de hardst lijnende anorexiapatiënt met een allergie voor chocolade niet aan kan weerstaan.
3. My favorite restaurant : “De Sinjoor” in Antwerpen, op de Oude Koornmarkt. Zalige olijfjes, en als je al niet kon kiezen kun je daar helemaal niet kiezen . Dichter bij huis is er nog ‘t Laiterieke in Brasschaat (lekker …en dan heb ik het niet alleen over het aanbod van eten…en gezellig, dat zeker!) De Noordertuin (achter mijn hoek: ook heel lekker) en Top Of The Bill is de Rommens in Essen…tot in de puntjes verzorgd, volledig op smaak en een vlotte vriendelijke service!
4. My favorite “take my friends when in town” : Ja, die is helemaal niet moeilijk. Café De Withoef: mijn hang around stekje en een superleuk café!  
5. Other 5 things to mention :
   1. Frituur waar ik de echte naam niet van weet, in heel Kalmthout, Heide en Essen gekend als “De vettige rik” ondertussen overgenomen door Rik’s zoon die net als zen vader zijn klanten door en door kent. Na een half jaar weet hij nog steeds dat ik bij hem steeds een grote saté eet (die trouwens echt groot is).. Dat was met véél kruiden zeker? En ook op de frietjes hé?  Ja meneer…
   2. Wij hebben een heide…een eigen kalmthoutse heide…tussen al het eten, dansen en shoppen door een ideaal rustpunt vlakbij huis, daar kan je na een ferme wandeling in de Heihoeve een lekker snackje eten (heerlijke warme chocomelk) Als je je weg een beetje kent kom je bij een mooi ven ergens in het midden…adembenemend bij zonsondergang, ookal is het maar een ven!
   3. Winkelcentrum de “Promenade” in Kapellen…Een klein winkelcentrum waar altijd een gezellig sfeertje hangt.
   4. De bibliotheek, natuurlijk, voor een boekenfreak als ik. Kalmthout heeft een mooie grote bib, met héél veel lectuur. Ook goed voor een regenachtige namiddag info zoeken en strips lezen!
   5. Straatfeesten! Het pinksterweekend in mei (of soms juni) waarop heel Kalmthout buitenstroomt, heel Kalmthout feestviert, met overdag leuke marktjes enzo…gezellig!! 

Jee, nu moet ik dat nu doorgeven aan iemand die dit kan invullen…. Ik flans een paar namen op dit stekje: Sarcandy (heb ik altijd al willen weten) Bram (omdat ook hij leuk schrijft) Menck (hoewel ik denk dat hij hem al gehad heeft?)  Chantal (ook goede schrijfster) en Imke Dielen (ongelooflijk wat zij allemaal meemaakt)

Succes ermee!!

Zon, zon, zon!

Da Dame was oppergelukkig dit weekend! Wat een prachtig weer…Dit samen met de Beachparty zorgde voor een goedgezinde meid, die helemaal gerecupereerd is! Gisteren met een hoopje vrienden lekker aan het zwembad rondgehangen en daardoor nog een stukje bijgebruind. Maar inspiratie…die blokkeert nog een beetje. Misschien vandaag nog hoor!!!

x