Ik vind het woord zelf al zo een raar gevoel in men buik geven, maar ik voel me zo…wrang, zo dubbel… Wat moet je anders doen als iemand die je al bijna 6 jaar kent je negeert…je niet uitnodigt voor het feest waar AL AL AL de vrienden op uitgenodigt zijn (dus zelfs de vrienden die je maar een beetje kent)..dat doet pijn!
Het ergste van al is dat ik hem niet snap…en hij mij niet, maar elk gesprek wimpelt hij af naar een volgende keer en het lijkt hem ook niet te interesseren dat hoe hij doet alleen maar negatief is… Dan denk je is dat iemand er voor je is…
Ik weet de aanleiding tot waarom hij zo raar doet, maar ik snap niet waarom hij zo raar doet… The f*cking problems are solved man! Er is niemand van heel die groep die raar doet, niemand die er openbaar een probleem van maakt..Wat ze in zichzelf denken of achter mijn rug zeggen kan me niet schelen (dat zei ik vorige keer al…omdat alleen wat S. denkt mij kan schelen) maar waarom moet hij het zo laten zien, heeft hij geen eigen zaken om zich mee te vervelen??
Het lijkt alsof ik hem haat…
