anti-woede

Da Dame bant de boosheid! Ik stop met kwaad zijn, ik heb er geen reden toe, besef ik nu! Wat is verdorie kwaad zijn: je leven vliegt aan je voorbij en je bant de mooie momenten en het mooie weer uit je ogen door je blind te staren op wat zo voorbij kan gaan….als je tenminste duidelijkheid hebt…Dan kan het zo voorbij gaan, als je kan praten, als je weet waar je staat of waar je zou moeten staan…als je wil weten wat er eigenlijk het probleem is, als je betrokken en geïnteresseerd bent…dan hoeft woede niet te bestaan

dus ik ban alle woede uit mijn hart…en ik ga er voor….maar wel stilletjes aan, want niet alles verdwijnt zomaar in de mist.

x Da Dame

Innerlijke pijn

Ik voel me nog steeds niet best…40 uur wakker zijn, op de verkeerde gestemd hebben en nog steeds zo verward zijn…het is niet simpel…Ik doe men best echt te vergeten wat er is gebeurd, er niet meer aan te denken, maar mijn zware gemoed heeft vandaag nog steeds de overhand. Ok, misschien lijkt het alsof ik hier een situatie zwaar overschat maar ik ben nog steeds maar een mens van vlees en bloed en gevoelens. Ik krijg steeds beelden, prikkels naar waar ik niet aan wil denken, ideeën die ik de seconde erna vergeet en spijt…enorm enorm veel spijt van het misschien wel mede op til zetten van de situatie waar ik in verzeild was geraakt. Heeft er misschien iemand anders zin om met me terug te gaan naar november om in de kou flyertjes uit te delen…Iemand die ik niet ken?

Dan zou ik hier nu niet zitten trillen van verwardheid en met rode ogen van het uiten van men innerlijke pijn…aan mezelf weliswaar… Dan zou ik nu niet zitten piekeren over wat ik met zo’n gevoel moet doen…Dan zou ik nu niet kwaad zijn, op mezelf, op anderen, op de wereld…Dan had ik hem nooit op zo’n manier gekend…maar als ik zelfs daaraan denk doet het me pijn.

Da Dame weent vanbinnen, en straks thuis weer even langs buiten, maar stilletjes omdat het eigenlijk niet mag.

XxX